काठमाडौं, जेठ १२ – भनिन्छ, संसारको सबैभन्दा ठूलो खुसी नै हाँसो हो । मानिसलाई रुवाउन सजिलै सकिन्छ । तर हँसाउन साह्रै गाह्रो हुन्छ । यसरी मान्छेलाई संसारकै सबैभन्दा ठूलो खुसी हाँसो दिएर चर्चाको चुली कमाएकी दीपाश्री निरौला यतिबेला चलचित्रको निर्देशन गर्नमा व्यस्त छिन् । उनले खेल्ने गरेको हाँस्य श्रृँखला तितो सत्य बन्द भएको पनि एक वर्ष भइसकेको छ ।
तर उनको व्यस्तता भने झन चुलिँदै गएको छ । उनले पहिला खेलेको सिरियल र अहिले निर्देशन गरेको चलचित्रलगायतका विषयमा नारायण अधिकारीले गरेको कुराकानी :
एउटा कलाकार सधैं व्यस्त हुन्छ भनिन्छ ,तपाईं चाहिँ केमा व्यस्त हुनुहुन्छ ?
मेरो विभिन्न कामहरु भइरहेका छन् । विशेषत मेरो काँधमा अहिले एउटा निर्देशनको जिम्मेवारी थपिएको छ । छक्का पञ्जाको निर्देशनमा व्यस्त छु । भदौ २४ गते यो चलचित्र रिलिजको तयारी भइरहेको छ । अहिले सुटिङ सकिएको छ । त्यसको इडिटिङ डबिङलगायतका काममा व्यस्त छु । अरु भनेको विभिन्न स्टेज शो त भैहाल्यो, विज्ञापन पनि भइ नै हाल्यो । दर्शकहरुलाई हँसाउने काम छोडेको छैन, यसैमा व्यस्त छु ।
त्यो भन्दा पहिला त टेलिसिरियल खेलेर दर्शकहरुलाई हँसाउनुहुन्थ्यो नि । अहिले कस्तो लाग्छ ?
सिक्ने क्रममा सबै सिक्न पाइरहेको छु । मलाई त आफू एकदम भाग्यमानी मान्छे हुँ जस्तो लाग्छ । किनभने पहिलादेखि अहिलेसम्म निरन्तर काम गर्न पाइरहेको छु । त्यो पनि आफूले मन पराएको काम गर्न पाएको छु । अझै पनि म केही नयाँ कुरा सिक्ने क्रममा छु । मलाई नाच्न, हाँस्न मन प¥थ्यो पहिलादेखि नै । म जहाँ गएपनि कस्तो चञ्चले छे यो दीपा भन्थे । त्यो चञ्चलतालाई आफ्नो चलचित्रमा, टेलिसिरियलमा देखाउन पाएको छु, दर्शकको माया पाएको एकदमै खुसी लाग्छ ।
हँसाउनेको कुरा गर्दा उल्टो कपडा लगाएर हँसाउने, मुख बङ्ग्याएर हँसाउने, अनौठा नयाँ नाम राखेर हँसाउने गरिन्थ्यो । तर तितो सत्यले आफ्नै वास्तविक नामबाट तर्कद्वारा हँसाएको थियो । यसमा चाहिँ के फरक ?
वास्तवमा फरक भन्दा पनि आ–आफ्नै तरिका हो हँसाउने । पुराना विदेशी हाँस्य कालकार चार्ली च्याप्लिन वा मिस्टर विनको कुरा गरौं । नेपालको कुरा गर्दा हाडा दाई, गोपालराज दाई, हरिदाई, मदनदाई, सन्तोष पन्त हुँदै नयाँ आएका दिपा, दिपक, धुर्मुससुन्तली, जितुजी, किरणदाई, माग्नेबुढा, दमन रुपाखेती अहिले भद्रगोलसम्म आइपुग्दासम्म सबैले आआफ्नै हिसाबले हँसाएका छन् । आफू केमा पोख्त छु त्यो हिसाबले अगाडि बढ्ने हो । जस्तो तितो सत्यले चाहिँ के ग¥यो भने रियल नाम राखेर तर्कबाटै हँसायो । धुर्मुस सुन्तलीले आफ्नै तरिकाले हँसाए । माग्ने बुढाहरुले आफ्नै तरिकाले हँसाए । तर तितो सत्यले चाहिँ सत्य बिषयवस्तुलाई समाएर हँसायो । त्यसकारण हँसाउने भन्ने आआफ्नो तरिका हुन्छ । हाँस्यव्यङ्गलाई समय सापेक्ष बनाउनुपर्छ ।
तपाईहरुले पेट मिचीमिची हँसाउने गरेको तितो सत्य त बन्द छ । अब त्यस्तो सिरियल आउँदैन ?
हो तितो सत्य एक वर्षदेखि बन्द छ । तर बाटोमा हिँड्दा तितो सत्य नुहँदा शुन्य लाग्यो, हामीले खुराक पाएनौं भन्ने जस्ता गुनासोहरु सुन्छु । तर त्यसको लागि पनि हामी तत्पर भएर लागेका छौं । तितो सत्य र जिरे खुर्सानी मर्ज भएर सुनौलो हजार दिन सिरियल आउँदै छ । युनिसेफ र नेपाल टेलिभिजन सहकार्यमा यो सिरियल चाँडै आउँदैछ ।
पहिला तपाईहरुले तितो सत्यमा हँसाउने टे«न्ड र अहिलेको ट्रेन्डमा केही फरक भएको हो ?
परिवर्तन एकदमै धेरै भएको छ । दर्शहरु यति धेरै अपडेट हुनुहुन्छ कि उहाँहरुले आफूहरुलाई समयअनुसार अपगे्रड गर्दै जानुभएको छ । अब जे पायो त्यहीमा हाँस्नु हुँदैन । समय र स्थितिमा बाँधिएर हँसाउन सकियो भने त्यो अब्बल साबित हुन्छ । नभए त्यो आयो गयो । हामीसँग धेरै टिभी च्यानल छन्, धेरै बिकल्प छ, हातमै रिमोट हुन्छ, हामी चेन्ज गरिहाल्छौं । अब्बल साबित गर्न हामी नागरिकको मन मष्तिकमा घुसेर हँसाउनु पर्ने हुन्छ । पहिलाको जस्तो इजार लामो पारेर, केराको बोक्रामा चिप्लेर हँसाउन अहिलेको समयमा सान्दर्भिक छैन । यसरी हँसायो भने त्यस्को कुनै औचित्य हुँदैन । १०० भाग मनायो भन्छ त्यो कसैलाई थाहै हुँदैन । अहिलेको सन्दर्भमा हाँस्यको माध्यमबाट अनुशासित पनि बनाउनु सक्नु पर्छ । किनभने पहिला पहिला सरकारी कार्यालयमा यसो नगरौं है भरे तितो सत्यमा देखाइदेला भन्थे ।
तपाईहरुले दर्शकलाई हँसाइ राख्दा कोही टिभीको अगाडि रोहिरहेका पनि होलान । यस्तो स्थितीमा चाहिँ तपाईहरुलाई कस्तो लाग्छ ?
अब हेर्नु रुने मुडलाई हँसाउन एकदम गाह्रो छ । बरु हाँसेको मान्छेलाई रुवाउन सकिन्छ तर रोएको मान्छेलाई हँसाउन एकदम गाह्रो छ । हामीले अहिले हँसाएर पेट पाल्न पाइरहेका छौं एकदम भाग्यमानी लाग्छ आफूलाई । कोही मान्छे भावविह्ल भएर रोएको छ भने त्यो मान्छेलाई रुवाउने कुराबाटै हामीले हँसाउनु पर्छ । किनभने उसँग पनि त्यही पीडा छ, हामीसँग पनि त्यही पीडा छ । जस्तो भूकम्प पीडितको कुरा गरौं । भूकम्प प्रभावित क्षेत्रमा हामी गयौं । हामीले त्यहाँ नारा के दियौं भने राहत त जसले पनि दिए तर राहत वितरण भन्दा पनि मुस्कान वितरण आवश्यकता हो भनेर हामीले हाम्रो धर्भ निभायौ । तर त्यो बेला हँसाउन हामीलाई धेरै गाह्रो भएको थियो ।
तितो सत्यलाई एउटा के आरोप लाग्ने गर्थ्यो भने प्रत्येक वर्षको दशैं आउँछ त्यही कार्यक्रम, तिहार आउँछ त्यही कार्यक्रम । एक वर्षको तितो सत्य हेरेपछि अर्को वर्ष हेर्नु पर्दैन भन्ने दोष लाग्ने गरेको थियो । यसमा स्क्रिप्ट राइटरको खाँचो परेकाले तितो सत्य बन्द भएको हो ?
दर्शकहरुलाई एउटै कार्यक्रम कति दिने भनेर हामीले तितो सत्य बन्द गरेको हो । एउटै कुरा देखाउदा दर्शकलाई बोर लाग्छ । सधै दिपक दीपको झगडा कति हेर्ने, त्यो राज ठूलो भैसक्यो राजको लभ कति हेर्ने भन्नेकुरा पनि आएको थियो । जस्तो घरमा नयाँ दुलही आउदा मज्जा आउँछ । सबैजना हेर्न आउँछन् । तर ६ महिना–एक वर्ष भएपछि त्यही दुलही पुरानी हुन्छे भने जस्तै त्यही दुलहीलाई नयाँ दुलही बनाएर भित्र्याउँदै छौं हामी । नयाँ दुलही सुनौलो हजारलाई दर्शकले मन पराइदिनुहुन्छ भन्ने आशा छ । राम्रो कुराको थालनी गर


0 comments
प्रतिक्रिया दिनुहोस्...